1st Round of the Coupe de France DN1

Στο σημείο με τον πλάγιο αέρα

      Το Σάββατο στις 11:30 αναχωρήσαμε για την περιοχή Bruxerroles , μετα απο τρείς ωρες ημασταν στο ξενοδοχείο...αμέσως ντυθήκαμε με τα ποδηλατικά και ξεκινήσαμε για την αναγνωριστική προπόνηση στην διαδρομή του αγώνα . Με το που γυρίσαμε στο ξενοδοχείο τρέχοντας ανοίγω την πορτα....κοιτάω την τηλεόραση και βλέπω τον αγαπημένο μου Fabian Cancellara να πηγαινει σαν μηχανακι 125cc μολις 1,5κμ πριν τον τερματισμό του Milano-San Remo , ο Fabian δυστυχώς δεν κέρδισε και αυτο με άφησε με μια μικρη πίκρα . Παρόλο αυτα την επόμενη ημέρα Κυριακή 18 Μαρτιου ηταν η ώρα για την δική μου προσωπικη ''κλασική'' και έπρεπε να συγκεντρωθώ σε αυτό . Ο πρώτος αγώνας του Coupe De France Division Nationale 1 (Grand Prix De Bruxerolles) : 171.2km περιελάμβανε 13 γύρους των 13.2km με 2 ανηφορικα σημεία οπου στο τελος του ενός ήταν και η γραμμή του τερματισμού....Στην εκκίνηση ήμασταν 140 ποδηλάτες απο τις 20 ομάδες  που εχουν άδεια DN1( λάθος νόμιζα 22) , υψομετρικά η διαδρομή δεν ηταν δύσκολη , αλλα την μεγάλη διαφορά την έκαναν οι καιρικές συνθήκες . Ξεκινησαμε με δυνατο αέρα και λογο της σχετικά τετράγωνης διαδρομής είχαμε δύο σημεία με πλάγιο άνεμο , ένα με ευνοικό και ένα με κόντρα άνεμο  στις ευθείες  πριν στρίψουμε αριστερά για τον τερματισμό . Οι εντολές απο τον Stephane(Director Sportif) ήταν να παραμείνουμε κρυμμένοι στο γκρούπ και να περιμένουμε το τελικό μαζικό σπρίντ αφού όλοι ήταν σίγουροι ότι δεν θα υπήρχαν αποσπασμένοι στον τερματισμό  λόγο της εύκολης διαδρομης . Η κατάσταση άλλαξε στον 4ο γύρο που άρχισε η δυνατή βροχή , το κρύο ήταν αφόρητο... λάσπη , παγωμένος πλάγιος αέρας δοκίμαζε το ψυχικό σθένος του κάθε αθλητή μέσα στον αγώνα . Χαρακτηριστικό της κατάστασης ειναι οτι στον 6ο γύρο πήρα το αντιανεμικό γιλέκο αλλά μου πήρε περίπου 10 λεπτά και τουλάχιστον πέντε προσπάθειες για να συγχρονίσω τα μουδιασμένα απο το κρύο χέρια μου και να ενώσω το φερμουάρ . Στον 7ο γύρο μετά απο το κομμάτι με τον πλάγιο αέρα , κοιτάζω γύρω μου και βλέπω οτι ήμασταν μόλις 60 άτομα... το γκρούπ είχε αποδεκατιστεί....στον 8ο γύρο τα Οakley Radar μου ήταν γεμάτα λάσπη και σε ένα Roundabout δεν υπολόγισα σωστά και είχα πτώση....αμέσως σηκώθηκα ... ίσιωσα το τιμόνι , ευτυχως οι ρόδες δεν είχαν στραβώσει , ανέβηκα στο ποδήλατο κόλλησα στα αμάξια συνοδείας και επέστρεψα στο γκρούπ . Στον 9ο γύρο ήμασταν περίπου 40 ποδηλάτες μέσα στον αγώνα και αυτό ήταν που μου έδωσε την ψυχολογική δύναμη να συνεχίσω παρά τις αντίξοες συνθήκες  . Απο την ομάδα μου  Guidon Chalettois ήμασταν τρείς....ο Stephane Duguenet , o Sebastien Foucher και εγώ . Στην αρχή του αγώνα δεν ένιωθα πολύ καλά , ομώς όσο περνούσε η ώρα αισθανόμουν πολύ καλύτερα....στον 10ο γύρο τρία άτομα επιτέθηκαν , εγώ μπορούσα να πάω μαζί τους αλλά σκέφτηκα οτι ήταν πολύ νωρίς ακόμα , οι τρείς πήραν διαφορά μέχρι και 55'' ..... τα χιλιόμετρα περνούσαν και στον 12ο γύρο επιτέθηκα τρείς φορές χωρίς να καταφέρω να αποσπαστώ....λίγο πριν επιτεθώ για 4η φορά έβλεπα μόνο κούραση στα λασπωμένα πρόσωπα των περισσότερων μέσα στο γκρούπ και αυτό με έκανε να δώσω ό,τι είχα...αποσπάστηκα με άλλον ένα αθλητή στο κομμάτι με τον ευνοικό άνεμο και μέχρι να στρίψουμε αριστερά και να μπούμε στην ευθεία με τον πλάγιο άνεμο μας είχαν πιάσει άλλοι δύο από πίσω και έτσι κάναμε ένα γκρούπ των τεσσάρων . Συνεργαστήκαμε τέλεια αφού ξέραμε ότι μόνο έτσι θα μέναμε μπροστά , λίγο πριν μπούμε στον τελευταίο γύρο , πιάσαμε τους τρείς που είχαν αποσπαστεί νωρίτερα και έτσι κάναμε ένα γκρούπ των εφτά , με το γκρουπ πίσω στα 40'' . Η συνεργασία μας ήταν καλή και μείναμε μπροστά μέχρι το τέλος , στο τελευταίο χιλιόμετρο υπήρχαν 2 κομμάτια των 50 μέτρων με κλίση στο 10% και τα τελευταία 400 μέτρα είχαν κλίση 3% .Το σπρίντ ήταν δυναμικό και εγώ απλά όχι αρκετά φρέσκος για να πάρω μία θέση στο βάθρο και έτσι τερμάτισα 5ος...νικητής ο Axel Domont απο την ομάδα Chambery που είναι η ακαδημία της AG2R....Στα τελευταία 50km ένιωθα πολύ δυνατός αλλά το κακό ήταν οτι στα τελευταία 30km ένιωθα πιο δυνατός απο όλους.....αυτό ήταν που δεν με άφησε να κάνω λίγη περισσότερη οικονομία δυνάμεων για το τελικό σπρίντ . Αγώνες σαν και αυτόν που μοιάζουν με Survivor , μου θυμίζουν γιατί αγαπάω αυτο το άθλημα... για την ικανοποίηση που σου δίνει ...η υπέρβαση που χρειάζεται για να ανταπεξέλθεις στην δυσκολία του . Κατα τα άλλα η δικία μου 5η θέση και η 16η με την 17η του Stephane και του Sebastien κατατάσουν 3η την Guidon Chalettois στην βαθμολογία των ομάδων μετά τον 1ο αγώνα του Coupe De France DN1 , μακάρι να συνεχίσουμε έτσι.......Το σαββατοκύριακο 24 και 25 Μαρτίου δέν έχω αγώνα αφου ο Director θέλει να μας κρατήσει φρέσκους για τον 2ο γύρο του Coupe De France DN1 , ένα 2ήμερο γύρο με τρία ετάπ που είναι σε δύο εβδομάδες από τώρα στις 30-31 Μαρτίου .....

Χαίρομαι πάρα πολύ γιατί αυτό το Blog έχει περίπου 2400 αναγνώσεις και μου δίνει όρεξη να συνεχίσω να γράφω , μακάρι κάποια στιγμή αυτός ο αριθμός να δείχνει τους  ξεχωριστούς αναγνώστες . Τα λέμε σύντομα.... 

''Ποτέ δεν γίνεται πιο εύκολο απλά εμείς γινόμαστε πιό γρήγοροι !!''

Νομίζω πρέπει να έβρεξε λίγο .... 

  Μόλις έχουμε μπεί στον τελευταίο γύρο εδώ μαζί με τον  Εσθονό  Gert Joeaar που τερματισε 6ος .

Το τελικό σπρίντ....

Η αθλητές της Guidon Chalettois που πήραν μερος στο Coupe De France DN1 ( απο δεξιά ) Stephane Duguenet , Quentin , Alexis Jarry , Anthony Tevenot , Adrien Coujon ,Sebastien Foucher και εγω .

Tour Du Pays St.Pourcinois - Τour du Gatinais

 Όπως είχα πεί το Σαββατοκύριακο 10 και 11 Μαρτίου είχα δύο αγώνες κατηγορίας 1/2/3 . Ο αγώνας του Σαββάτου ειχε εκκινηση και τερματισμο στην πολη Sain Pourcinais με την ονομασία Tour Du Pays Saint-Pourcinois: 125km με μολις δύο ευκολα σπριντ ανάβασης αλλα με πολυ δυνατό αέρα και πάλι....... 150 αθλητές στην εκκίνηση,επιθεσεις απο την αρχή οπως κάθε φορά...ολοι κολλημένοι στο όριο και μολις στα πρώτα 20κμ ειχαν γίνει δύο μεγάλες πτώσεις και στις 2 ημουν πίσω αλλα την γλίτωσα παρα τρίχα : ) . Στο 30km περίπου 7 ποδηλάτες αποσπάστηκαν με τον δικό μας Stephane Duguenet μέσα σε αυτούς..... μεχρι το 65km ειχαν παρει διαφορα 3 λεπτά όμως μια ομάδα ανέλαβε οργανωμένα να τους φέρει πίσω και τα κατάφερε,στο 105km ειμασταν και πάλι ολοι μαζί......έξι χιλιομετρα πριν το τέλος υπηρχε ενα μικρο ανηφοράκι οπου αποσπάστηκαν ξανα αλλοι 8 με την Guidon Chalettois να έχει τον Adrien και τον Stephane ξανα μέσα . Το τελευταίο χιλιόμετρο ήταν τέλειο για εμένα...φαρδύς δρόμος ελαφρά κατηφορικός κατάλληλος για ένα γρήγορο σπρίντ....ο Stephane τελικά τερμάτισε 2ος ο Αdrien 4ος και εγω πρώτος απο το πίσω γκρουπ στην 9η θέση . Νικητής ηταν ο Latour Pierre απο την ομάδα Chambery που ειναι η ακαδημία της επαγγελματικής Ag2r . Την Κυριακη ήταν η ώρα για τον αγώνα της πόλης που διοργάνωναν οι άνθρωποι της ομάδας μου.....Τour du Gatinais:  127km(105+3 γυροι των 7km)χωρίς υψομετρικές δυσκολίες αλλα με πολύ δυνατο αέρα για αλλη μια φορά.Η Guidon Chalettois οπως ηταν φυσικο ειχε κατεβάσει ολους τους αθλητές της στον αγώνα...σύνολο 18 . Ο στόχος ήταν ένας....και ο Stephane Foucher(Director Sportif )το έκανε κατανοητο σε ολους στο meeting πριν την εκκίνηση.....νίκη και μόνο νίκη . Στα μέσα του αγώνα ένα μεγάλο γκρουπ των 22 αθλητών αποσπάστηκε με την ομάδα μου να έχει 6 άτομα μέσα σε αυτούς . Εγώ έμεινα ήρεμος μέσα στο κυρίως γκρουπ μέχρι και ένα τεχνικό σημέιο της διαδρομής που είχε δυνατό πλάγιο αέρα,οπου επιτέθηκα με άλλους 7 συνεργαστήκαμε άψογα και πιάσαμε το μπροστά γκρούπ,απο το οποίο είχαν ήδη αποσπαστεί έξι αθλητές,με την ομάδα μου να έχει 2 άτομα μέσα.... τον Lilian Pomier και τον αρχηγό για τον αγώνα αυτό,τον Sebastien Foucher(ειναι ο μκρός αδερφός του Director) που είναι σε πολύ καλή κατάσταση αυτή την περίοδο και που το τελικό σιρκουί περνούσε έξω ακριβώς απο το σπίτι του.....την νίκη αυτή την ήθελε πάρα πολύ και τελικά την πείρε με αρκετή άνεση  αφού επιτέθηκε μόνος 10km πριν το τέλος και τερμάτισε πρώτος . Εγώ ξαναβρέθηκα αποσπασμένος με ένα μικρο γκρούπ τών οχτώ πίσω απο τους έξι μπροστά και τελικά τερμάτισα 7ος κερδίζοντας το σπρίντ . Ολοι είμασταν ικανοποιημένοι στο τέλος του αγώνα , μα πιο πολύ απο ολους ο Sebastien που κέρδισε μπροστά στην γυναίκα και στον 3χρονο γιό του ! Για εμένα μια 9η και μια 7η θέση για το Σαββατοκύριακο...οχι και άσχημα,αφου δεν ένιωθα πολύ καλα,σε κανέναν απο τους δύο αγώνες . Τώρα ήρθε η ώρα για τον πρώτο πραγματικά μεγάλο στόχο της ομάδας για την φετινή σαιζόν.....τον πρώτο αγώνα από τους oχτώ συνολικά του Coupe De France DN1 (κυπέλου Γαλλίας) στην περιοχή Bruxerolles αυτή την Κυριακή 18 Μαρτίου . Στους αγώνες του κυπέλου Γαλλίας Division Nationale 1 συμμετέχουν οι 22 ομάδες που έχουν άδεια DN1 με τους 7 καλύτερους αθλητές τους . Οι συναθλητές μου με έχουν προετοιμάσει απο τώρα.....αφού μου είπαν οτι οι αγώνες αυτοί είναι Ο,ΤΙ πιο δύσκολο και γρήγορο υπάρχει στην Γαλλική ερασιτεχνική κατηγορία......ανυπομονώ να βρεθώ στην εκκίνηση ! Οι τρείς τελευταίες ομάδες στην τελική κατάταξη στο τέλος του χρόνου, πέφτουν στην κατηγορία DN2 .... τα λέμε την επόμενη εβδομάδα !

La Melrandaise-Route Bretonne-Circouit4Cantons

Η εβδομάδα μετα το Pays Basque κυλησε με μικρές προπονήσεις αποκατάστασης μεχρι και την Παρασκευη 24 Φεβρουαριου που αναχωρήσαμε για την Βρετάννη . Το πρόγραμμα περιελάμβανε 2 αγώνες Σάββατο και Κυριακή . Ο πρωτος αγωνας ηταν κατηγορίας  1/2/3 με την ονομασία LA MELRANDAISE: 128km (1 μεγαλος γύρος 86km + 6 μικροι γύροι των 7km ,1180μ υψομετρικα ,42.7km avgspeed) με 195 αθλητες στην εκκίνηση οι επιθέσεις άρχησαν αμέσως,μετα απο περίπου 30 χιλιόμετρα βρέθηκα στην επίθεση με  τον συναθλητή μου Gwen και αλλους 10 ποδηλάτες .....συνεργαστηκαμε τέλεια και πραγματικα το ‘’κάψαμε’’ μεχρι να παρουμε διαφορά ασφαλείας  1’ απο το κυρίως γκρούπ . Με το που μπήκαμε στο μικρο σιρκουί σταμάτησε η συνεργασία μας και οι επιθέσεις,ειχαν ως αποτέλεσμα να αποσπαστω με άλλους τέσσερις περιπου 25km απο τον τερματισμό....στον τελευταίο γύρο ημουν ήδη στο όριο αφου είχα ανταποκριθεί σε πολλές  απανωτές αλλαγές ρυθμού πιο πρίν....στα τελευταία 300μ... τα ποδια μου ηταν ‘’άδεια’’ και περιορίστικα στην 4η θέση . Σιγουρα ήθελα κατι καλύτερο για εμένα και την ομάδα , αφου ήμουν για 100km στην επίθεση ....Το βράδυ στο ξενοδοχείο μου ηταν δύσκολο να κοιμηθώ αφου ημουν υπερβολικά πολύ κουρασμένος και σκεφτόμουν τα λάθοι της ημέρας . Το επόμενο πρωι , με μόλις 4ης ώρες ύπνο αναχωρήσαμε για την εκκινηση του επομενου αγώνα μας στην Βρετάννη κατηγοριας Elite National με την ονομασία ROUTE BRETONNE: 151km (120km+6 γυροι των 5km με ενα δύσκολο σπριντ ανάβασης 300μετρων στο 11% σε καθε γύρο,1000m υψομετρικά,45,1km avgspeed) Στην βρετάννη υπάρχουν πολλές καλές ομάδες με δυνατούς αθλητές, ο αγώνας αυτος οπως μου είχαν πεί οι συναθλητές μου ειναι σαν παγκόσμιο πρωτάθλημα για  αυτούς....αργότερα το κατάλαβα και ο ίδιος . Ο ρυθμός ήταν….΄΄τέρμα γκάζι΄΄.... απο την αρχή 160 ποδηλάτες γκρούπ . Όταν μπήκαμε στο  τελικο σιρκουί και περάσαμε απο την γραμή τερματισμού.....υπήρχε τόσος κόσμος που αγαπάει την ποδηλασία...γυναίκες,άντρες,παιδιά,γιαγιάδες,παπούδες όλοι (περίπου 6000 )ηταν εκεί για να δούν τον αγώνα και να χειροκροτήσουν τους αθλητές....απλά φοβερό!  Στα του αγώνα περίπου 15km πριν το τερματισμό,στο σπρίντ ανάβασης 10 άτομα αποσπάστηκαν και έμειναν μπροστά μέχρι το τέλος,εγώ ημουν σε καλή θέση στα τελευταία 500μ  αλλα προτίμησα να ΄΄ανοίξω΄΄ το σπρίντ στον συναθλητή μου Stephane Duguenet,τελικά τερμάτισα 37ος  και ο Stephane 15ος . Μολις 68 τερμάτισαν τον αγώνα . Όλη την προηγούμενη εβδομάδα προσπάθησα να ξεκουραστώ οσο πιο πολυ μπορώ,αφου ένιωθα οτι αυτοι οι  2 αγώνες με ΄΄χρέωσαν΄΄ πολύ . Οι μέρες πέρασαν γρήγορα και το Σάββατο 3 Μαρτίου ήμουν στην εκκινηση ενος ακόμα αγώνα Elite National με την ονομασία Circuit de 4 Cantons:  165km (144km+3 γυροι των 7km με 1 σπριντ ευθείας σε κάθε γύρο,700μ υψομετρικα,44,7 avgspeed) Oι διοργανωτές είχαν αθλοθετήση σπριντ ευθείας στο 3 (!)και στο 33 χιλιόμετρο με 300 ευρω στον πρώτο και αλλα τεσσερα σπριντ ευθείας στο 67,117,151,158km με 200 ευρώ στον πρώτο . Έτσι ο ρυθμός παρέμεινε γρήγορος σε όλη την διάρκεια του αγώνα . Η διαδρομή δεν είχε υψομετρικές δυσκολίες αλλα ο δυνατός πλάγιος άνεμος  ειταν αρκετός για να δημιουργήσει,μια πολύ δυσκολη κατάσταση για όλους . Καποια στιγμη το γκρουπ ΄΄εσπασε΄΄ σε 3 μέρη αλλα αργότερα ξανα έγινε ένα . Εγώ δεν αισθανόμουν καλά και άνετα απο την αρχή του αγώνα....θυμάμαι πολλές στιγμές να παλεύω για να κρατηθώ μπροστά κολημένος στην άκρη του δρόμου όταν φυσούσε πολύ . Τελικά 13 άτομα αποσπάστηκαν 30km πριν το τερματισμό και έμειναν μπροστά μεχρι το τέλος,με την ομάδα μου Guidon Chalettois να έχει 2 άτομα μέσα στο ξεκόλημα,τον Anthony και τον Thomas που τερμάτισαν 3ος και 4ος αντίστοιχα . Πισω το γκρούπ έπεσε στο  μαζικό σπρίντ και τερμάτισα 18ος ,μια συνολικά καλή εμφάνιση για εμάς . Αυτό το σαββατοκύριακο 10-11 Μαρτίου περιλαμβάνει 2 αγώνες κατηγορίας 1/2/3,με αυτόν της Κυριακής να είναι πολύ σημαντικός για την ομάδα,αφου η εκκίνηση και ο τερματισμός είναι εδώ δίπλα....στην περιοχή Chalette,το ΄΄σπίτι΄΄ της Guidon Chalettois . Ελπίζω να είμαι σε καλή κατάσταση και να βοηθήσω κάποιον απο την ομάδα να κερδίσει μπροστά στην οικογένεια του .

                                          Route Brettone 26 Φεβρουαρίου 2012

                                               

                                       La Melrandaise μετά τον τερματισμό

Pays Basque Racing Camp (Part 2)-1st Win !

 Έφτασε  Σάββατο 18 Φεβρουαρίου,ήταν ώρα για τον επόμενο μου αγώνα .... ROUTE DE L'ATLANTIQUE (ASCAIN-HENDAYE ): (125km,850μ υψομετρικά 44,5 avgspeed)ο αγώνας περιελάμβανε 4 γυρους των 24km με 1 ευκολο σπριντ ανάβασης σε καθε γύρο και άλλα 27km μέχρι την πόλη HENDAYE στα παράλια του Ατλαντικού,που ήταν ο τερματισμός . Η μέρα ηταν τέλεια με τον καιρό να εχει κέφια,είμασταν 185 αθλητές στην εκκίνηση εκ των οποιων 2 ομάδες της Εθνικής Γαλλίας U23 και η ομάδα νέων της Saur-Sojasun . Εγώ ένιωθα αρκετά καλά,καθόλη την διαρκεια του αγώνα και προσπάθησα να μείνω κρυμένος μεσα στο γκρούπ ,για να κρατήσω δύναμη για τα τελευταία χιλιόμετρα . Η διαδρομή ηταν εύκολη και όλοι περίμεναν μαζικό σπριντ στον τερματισμό,ομως  10 άτομα αποσπάστηκαν στον τελευταίο γύρο και έμειναν 30’’ μπροστά μέχρι το τέλος . Είχα μια μικρή πτώση 15km πριν το τέλος αλλα ευτυχώς δεν είχα κάποιο τραυματισμό,ούτε ζημιά στο ποδήλατο ,σηκώθηκα γρήγορα  και ξαναμπήκα μέσα στο κυριώς γκρούπ . Τα τελευταία 10km κινούμασταν παράληλα με την ακτογραμμή του Ατλαντικού,ο ήλιος και η θάλασσα μου θύμησαν πολύ έντονα Ελλάδα,το σπίτι μου! Στα τελευταία 700 μέτρα ο Adrien και ο Sebastian  με είχαν φέρει σε τέλεια θέση για το τελικό σπρίντ,όμως παρόλο που η ταχύτητά μου είναι καλή αυτη την περίοδο,μου λύπει ακόμα αρκετή εμπειρία και έτσι τερμάτισα 6ος απο το κυρίως γκρούπ....16ος  τελικό αποτέλεσμα . Το βράδυ μετά απο το καθημερινό meeting της ομάδας,που αναλύσαμε τα λάθοι του αγώνα και τήν τακτική της επόμενης ημέρας,πήγαμε για ύπνο νωρίς αφου το επόμενο πρωί....Κυριακη 19 Φεβρουαρίου επρεπε να σηκωθούμε στις 6:00 για πρωινό.... η ημέρα περιελάμβανε 2 αγώνες σε μορφή γύρου.Ο πρώτος άρχησε στις 9:00…TROPHEE ESSOR  1e  ETAPE (MAULEON-OSQUICH) :  με εκκίνηση απο την πόλη Mauleon  και τερματισμο μετα απο 85km στην κορυφή του Col D’Osquich . Εμένα η δουλειά μου ηταν να προστατεύσω  απο τον αέρα,στις ευθείες πριν την τελική ανηφόρα των 6km,τον ανηφορίστα της ομάδας  Anthony Tevenot . Mε βροχή και λάσπη ολο το πρωινό,και την μέση  ταχύτητα τα πρώτα 90’ στα 45,5km πιστέψτε με,δεν ηταν καθόλου εύκολο . Στην αρχή της τελικής ανηφόρας και μετά απο την τελευταία προσπάθεια για να πάω τον Anthony στην κεφαλή του γκρούπ,η δουλεία μου τέλειωσε και μπορούσα πλέον να ανέβω με τον δικό μου ρυθμό ως τον τερματισμό .Τερμάτισα 96ος   περίπου  5’30’’ πίσω . Ο Anthony τερμάτισε 10ος μόλις 12’’ απο τον πρώτο . Αξίζει να αναφέρω οτι στον τερματισμό παρα την βροχή ειχε τουλάχιστον 1000 θεατές . Με το που τερματίσαμε μπήκαμε κατευθείαν στα αυτοκίνητα,για να επιστρέψουμε σπίτι ...ενα γρήγορο μπάνιο,φαγητό και όση ξεκούραση προλάβουμε πρίν ξαναμπόυμε στα αυτοκίνητα για να επιστρέψουμε στην πόλη Mauleon,η εκκίνηση του απογευματινού ετάπ ήταν στις 14:00….TROPHEE ESSOR  2e ETAPE  (MAULEON-MAULEON): (105km,800μ υψομετρικά 41,7 avgspeed) περιελάμβανε 3 μικρούς και 1 μεγάλο γύρο με ένα σπρίντ ανάβασης στον καθέναν . Στην εκκίνηση αισθανόμουν τα πόδια μου ‘’άδεια’’ ,εμφανά επιρεασμένος απο τον πρωινό αγώνα . Αλλα για όλους ήταν  το ίδιο . Στον 1ο γύρο ήμουν τόσο χάλια που παραλίγο να χάσω επαφή με το κυρίως γκρούπ στο σπρίντ ανάβασης.....στον 2ο γύρο ‘’έστρωσα’’ και αποφάσησα να επιτεθώ στις τεχνικές ευθείες (υπήρχαν μικρά λοφάκια,διαζώματα και roundabout) με ακολούθησαν αλλοι 2  ποδηλάτες και δουλέψαμε μαζί για τα επόμενα 3 km μεχρι που είδαμε οτι πίσω είχαν αποσπαστεί 13 αθλητές ακόμη . Μας έπιασαν και φτιάξαμε ενα γκρούπ των 16,με 4 ποδηλάτες απο την εθνική Γαλλίας Under23,τρείς απο την Saur-Sorajun U23 και τρείς απο την CC Etupes(μία απο τις πιο δυνατές ομάδες DN1) η εντολή του Director sportif μου ήταν να μήν συνεργαστώ και αυτό έκανα για τα επόμενα 20km μέχρι που η διαφορά μας απο το κυρίως γκρούπ έφτασε το 1’40’’. Μετά ο ρυθμός μας μειώθηκε και άρχησα να μπένω και εγώ στο ‘’ρολόι’’ μέχρι και την κορυφή του τελευταίου σπρίντ ανάβασης,25km  μακριά απο τον τερματισμό,οπου ευτυχώς για εμένα,ένας ποδηλάτης της CC Εtupes επιτέθηκε και πείρε μεχρι και 35’’ πλεονέκτημα . Και πάλι ήταν δουλεία των  ‘’δυνατών’’ και πολυπληθέστερων  να τον φέρουν  πίσω . Περίπου 10km πριν το τέλος ήμασταν και πάλι όλοι μαζί,απο εκεί και πέρα άρχησαν τα ‘’μαρκαρίσματα’’ και οι επιθέσεις,χωρίς κανέναν όμως να μπορέσει να αποσπαστεί . Έτσι οδηγηθήκαμε στο σπρίντ όπου έκανα την κίνησή μου 300 μέτρα πριν τον τερματισμό γιατι υπήρχε μια αριστερή στροφη στα 220μ πριν το τέλος και ήξερα οτι άν βγώ πρώτος απο την στροφή και δώ το μπαλόνι του τερματισμού,είχα τις πιο πολλές πιθανότητες για μιά θεση στο βάθρο και ίσως την νίκη . Αυτο έκανα...βγήκα απο την στροφή...κοίταξα το μπλέ μπαλόνι και απλά τα έδωσα όλα..ο,τι είχα...και ήλπιζα να μήν με περάσει κανείς . Τα τελευταία 50 μέτρα πέρασαν τόσες πολλές σκέψεις απο το μυαλό μου...! Όσπου ήρθε η στιγμή να σηκώσω τα χέρια και να βγάλω μια κραυγή,μια κραυγή που έσβησε όλες τις δύσκολες στιγμές του προηγούμενου μήνα . Σίγουρα δεν ήμουν ο πιο δυνατός  ποδηλάτης απο τους 16 αποσπασμένους,αλλα ποιός είπε οτι στην ποδηλασία κερδίζει πάντα ο πιο δυνατός ? Τυχερός ? Πολύ,αλλά χωρίς τύχη δεν καταφέρνεις τίποτα . Για εμένα αυτή η νίκη ήρθε  πολύ νωρίς,αν καταφέρω και κερδίσω άλλον ένα αγώνα κατηγορίας Elite National κατα την διάρκεια της χρονίας,θα είμαι κάτι παραπάνω απο ευχαριστημένος . Έτσι λοιπόν τέλειωσε με τον καλύτερο τρόπο,για εμένα και την ομάδα μου Guidon Chalettois , η συμμετοχή μας στους αγώνες ESSOR BASQUE και η διαμονή μας στο Pays Basque . Τώρα ειμαι πίσω στο Montargis  και απο εδώ και στο εξής εχω κάθε εβδομάδα αγώνα,αυτο το σαββατοκύριακο τρέχω στην Βρετάνη . Ελπίζω να πάνε όλα καλά...ευχαριστώ για την υποστήριξη,μου δίνει δύναμη τις δύσκολες στιγμές !

  Το βάθρο των αγώνων!Επανδρωμένο φορτηγό,χορηγούμενο απο τον Γαλλικό στρατό.

Ανεβήκαμε το Col d'Osquich την Παρασκευή στην προπόνηση.O Frank μου ετοίμασε ένα μεγάλο μπολ μους σοκολάτας (Greek Edition) το βράδυ μετά την νίκη μου , για να κεράσω τους συναθλητές μου!

Pays Basque Racing Camp (Part 1)

 Ήταν  6:30 σκοτάδι ακόμα,Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου . Ξεκίνησε η αποστολή της Guidon Chalettois  με 1 βαν,ένα φορτηγακι και  ένα στέησον,προορισμός μας το χωριό Ostabat στο Pays Basque(Χωρα των Βασκων)  στα συνορα Γαλλιας-Ισπανιας,800 χιλιομετρα μακρια απο το Montargis ,που μαζι με τις στάσεις στην Orlean και στο Τours για να πάρουμε τους υπολοιπους αθλητες της ομάδας,μας πείρε περίπου 10 ώρες . Είμαστε 15 αθλητές,2 director sportif(Stephane,Jerar),ένας μηχανικός(Jeremy),ένας μασέρ και 1 διατροφολόγος-μάγειρας(Frank) . Μένουμε σε ένα μεγάλο ‘’σπίτι’’  με 7  άνετα δωμάτια με ξεχωριστό μπάνιο,μια μεγάλη τραπεζαρία  και μεγάλη κουζίνα . Θα  κάτσουμε  μεχρι την Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου . Είρθαμε εδώ για να συμμετάσχουμε σε μια σειρά αγώνων  βαθμολογούμενης κατηγορίας Elite National(λαθος ειχα καταλαβει οτι δεν εχουν βαθμολογια,απλα δεν ειναι στόχος της ομάδας,αφού ειναι οι πρώτοι αγώνες για εμάς και τον χρησιμοποιούμε ως προετοιμασία) με το ονομα ESSOR BASQUE,με 6  ξεχωριστές αγωνιστικές ημερες στις 11,12,14,16,18 και 19 . Η διοργάνωση εχει μεγάλη ιστορία και μαζεύει 12-14 ομάδες της DN1 Γαλλιας,2-3 Continental και 2-3 ισπανικες . Καθε ομάδα εχει δικαίωμα να κατεβάσει 11-13 αθλητές στην εκκίνηση . Κατάλαβα το μέγεθος του αγώνα όταν ειδα οτι στην λιστα με τους προηγουμενους νικητές,υπηρχαν  τα ονόματα των Thor Hushovd,Thomas Voeckler,David Moncoutie,Abraham Olano,Bernard Eisel,Joseba Beloki κ.α...ολοι τους ειχαν κερδίσει καποιον απο τους αγώνες εδω,στην αρχή της καριέρας τους . Εγω θα τρεξω συνολικα 5 ημέρες(11,12,14,18,19 Φεβρουαρίου) .

 Με το που φτάσαμε βγήκαμε για προπόνηση 1 ωρας για να συνέλθουμε απ’το ταξίδι,καθως την επόμενη μερα το Σάββατο ειχαμε τον 1ο αγώνα της χρονιάς.... LES BOUCLES DE L'ESSOR: 100km(3 γυρους των 33km με 1 σπριντ αναβασης και 1 σπριντ ευθειας σε καθε στροφη,1000μ συνολικα υψομετρικά ,39.7km avgspeed )μετα τον 2  γυρο 9 ατομα ξεκολησαν και εμειναν μπροστα μεχρι το τέλος . Εγω προσπάθησα να σπριντάρω απο πισω στο κυριως γκρουπ,αλλα ηταν πολύ ανοργάνωτα ,υπηρχαν τρένα δεξια και αριστερά,κλείστηκα και τερματισα 34ος απο τους  140 στην εκκίνηση . Το καλό ηταν οτι ένιωθα πολυ καλά γιατι ο κακός καιρός της προηγούμενες 2 εβδομάδες δεν με είχε αφήσει να κάνω δυνατή προπόνηση και ήμουν ‘’φρέσκος’’. Την Κυριακή ο αγώνας  LE CIRCUIT  DE L'ESSOR: 124km(4 γύροι των 31km με 1 σπριντ αναβασης σε καθε γυρο,1150μ υψομετρικα,41,5km avgsp) οι συναθλητες μου που ετρεξαν και περυσι με ειχαν προειδοποιήση οτι θα ειναι πιο δύσκολος απο αυτον του Σαββάτου και ειχαν δίκιο . Mε 189 αθλητές στην εκκίνηση ο ρυθμός ηταν άκοφτος,με συνεχείς επιθέσεις που δεν άφηναν περιθώρια για ανάκαμψη.....παρόλο αυτά ειμουν και πάλι σε καλή κατάσταση και ημουν πολύ ‘’ενεργητικος’’ σε ολη την διάρκεια του αγώνα,με αποτέλεσμα στον τελευταίο γύρο πριν το σπριντ ανάβασης(23km πριν το τερματισμο) να βρεθω στην επίθεση μαζι με τον  Sebastian Foucher  απο την ομάδα μου και αλλους 16 αθλητες,κυνηγωντας 14 που ειχαν φυγει στον προηγούμενο γύρο . Απο εκει και μετά πιέσαμε στα ‘’κόκκινα’’γιατι ειχαμε οπτική επαφή με τους πρώτους . Το κυρίως γκρουπ δεν μας έπιασε ποτε αλλα δυστηχώς ουτε εμεις τους 14 μπροστά...στα τελευταία 1000 μετρα υπήρχε ενα μικρό ανηφορακι 300 μέτρων που αποδείχθηκε πολυ ‘’βαρύ’’ για εμένα,αφου ημουν ήδη εξαντλημένος,τερμάτισα 28ος και  ο πολυ δυνατός Sebastian 17ος,ειμασταν  47’’  πίσω απο τον πρώτο και 1’:20’’ μπροστα απο το κυρίως γκρούπ,με 189 εκκινήσαντες και 95 τερματίσαντες .....ειμουν τόσο ευχαριστημένος οσο και εξαντλημένος . Αμέσως μετά πήραμε τον δρόμο του γυρισμού στο σπίτι με τα ποδήλατα...αλλα 60km,για να ολοκληρωθεί μια πολύ δύσκολη ημέρα . Την Δευτέρα ενα 2ωρο χαλάρωμα το πρωί και μία βόλτα στην κοντινή πολη Saint Jean Pied de Pοrt το απόγευμα....ήταν ο,τι χρειαζόμασταν . Eχτές Τρίτη ηταν η ώρα για τους αληθινούς ανηφορίστες ο αγώνας  Ronde du Pays Basque:  115km(6 γύροι των 19km,με 1 σπριντ ανάβασης και ενα σπρίντ ευθείας σε κάθε γύρο,1400μ υψομετρικά)145 αθλητές, με ψιλόβροχο στην εκκίνηση  και την κλίση του δρόμου πριν την κορυφη του σπριντ ανάβασης στο 17%,ολα έδειχναν οτι  δεν θα ήταν εύκολα για εμένα . Στον 4ο γύρο είμασταν περιπου 80 ατομα στο κυριως γκρούπ και στο σπρίντ ανάβασης 35 αθλητές αποσπάστηκαν και έμειναν μπροστά μεχρι το τέλος . Η ομάδα μου είχε 2 άτομα μπροστά,τον  Antony Tevenot και τον Gwen που τερμάτισαν 20 και 28ος αντίστοιχα . Εγω τερμάτισα  40ος στο Gruppeto ..... Ολα κυλάνε ήρεμα τις υπόλοιπες ώρες τις ημέρας, με πολύ συζήτηση και γέλιο,με τον Frank να μας εχει πάντα τέλειο,τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά φαγητό . Τώρα έχω 3 ημέρες  ξεκούρασης μέχρι το Σαββατοκύριακο  και τους επόμενους μου αγώνες εδώ  . Ελπίζω ο ένας να είναι στα μέτρα μου . Επόμενη ενημέρωση την άλλη εβδομάδα,με τις λεπτομέρειες απο τις υπόλοιπους αγώνες. ……a bientot!

Προσθήκη λεζάντας

Τeam Presentation - Guidon Chalettois

 Έφτασε η μέρα της παρουσίασης,Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012. Η μέρα ξεκίνησε στις 8.30 με 2 βαθμούς κελσίου και ψιλόβροχο,είχαμε ραντεβού οι 23 αθλητές της DN1 για μια 3ωρη προπόνηση που πιο πολύ με αγώνα έμοιαζε αφού τα 2/3,ηταν ο ορισμός της προπονησης Fartlek με συνεχές ‘’ρολόι’’,σπρίντ,επιθέσεις και λίγα λεπτά χαλαρώματος ενδιάμεσα,ευτυχώς ήμουν σε καλή μέρα :).Αμέσως μετά πήγαμε για φαγήτο όλοι μαζί σε ένα δημοτικό εστιατόριο και  απο εκει κατευθείαν στο τοπικό ποδηλατάδικο για να πάρουμε τα καινούργια μας ποδήλατα (ΤIME nxr με Dura Ace), το καινούργιο κράνος(Giro Atmos) και τα καινούργια μας ρούχα . Σειρά ειχε η φωτογράφηση,ομαδική και ατομική,ντυμένοι στα ασπροκοκκινα . Δεδομένου του καιρού που μας τα χάλασε πήρε αρκετή ώρα μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο μέρος,τελικά ένα στέγαστρο στο δημοτικό πάρκο έδωσε την λύση και τα φλάς άναψαν . Απο εκεί πήγαμε κατευθείαν στο κλειστό αμφιθέατρο οπου θα γινόταν η παρουσίαση και ηταν ολα έτοιμα για να υποδεχτούν τους  υποστηρικτές της ομάδας . Μετά απο ενα μίνι συμβούλιο με το τεχνικό επιτελείο και λίγη ώρα αναμονής,το αμφιθέατρο είχε γεμίσει η μουσική έπαιζε δυνατά και ολα ηταν έτοιμα για να ανεβούμε στην σκηνή . Η παρουσίαση περιελάμβανε ατομική αναφορά στα αποτελέσματα του κάθε αθλητή  τα προήγουμενα χρονια και μια μικρή συνέντευξη ενόποιον του κοινού . Εγω ήμουν ο τελευταίος που ανέβηκε,απ’οτι κατάλαβα ο εκφωνητής δεν άφησε κανένα αποτέλεσμα χωρίς αναφορά και το χειροκρότημα με γέμισε με αυτοπεποίθηση,αμέσως μετα με ρώτησε γιατί επέλεξα την Guidon Chalettois για το 2012.....και εγώ απάντησα οτι το επίπεδο της ποδηλασίας στην Γαλλια και το επίπεδο της ομάδας είναι οι βασικοί λόγοι,όλα βέβαια με την βοήθεια ενός Γάλλου συναθλητή μου που ξέρει Αγγλικά . Απο τους συναθλητές μου μόλις 2 μιλάνε καλά Αγγλικά,5-6  πολύ λίγο και οι υπόλοιποι σχεδόν καθόλου,παρόλα αυτά νομίζω οτι στο τέλος όλοι με συμπάθησαν και θα συνεργαζόμαστε τέλεια στους αγώνες . Την Κυριακή βγήκα με τον Τίμο για προπόνηση με το καινούργιο ποδήλατο και ρουχα της ομάδας (αν και ειχε φοβερό κρυο 2), αυτο και μόνο μας έδωσε την όρεξη για 6 ώρες προπόνησης...πραγματικά στα τελευταία 30 λεπτά ‘’έμεινα’’ απο φαγητό λόγο του κρύου και ευτυχώς που ηταν μαζί μου ο Τίμο,αλλιώς δεν ξέρω  πώς θα έφτανα σπίτι :). Τώρα ήρθε η ώρα για την εβδομάδα ξεκούρασης που χρειάζομαι πρίν απο το προπονητικό κάμπ της ομάδας στην Χώρα των Βάσκων(στα σύνορα Ισπανίας-Γαλλίας στις 10 Φεβρουαρίου)που περιλαμβάνει 10 μέρες...σκληρής προπόνησης και αγώνων προετοιμασίας(χωρίς βαθμολογικό ενδιαφέρον).Και νομίζω είναι η κατάλληλη στιγμή για λίγο περισσότερο διάβασμα Γαλλικών καθώς είναι πολύ σημαντικά και για εμένα αλλά και για να μπορώ να συνεννοηθώ με τούς συναθλητές μου και το επιτελείο . Αν μου λειπει η Ελλαδα?Και βεβαια μου λύπει,αλλα αρχίζω να συνηθίζω . Επόμενη ενημέρωση του Blog θα είναι απο την Pays Βasque(Χώρα των Βάσκων).Σας ευχαριστώ όλους για την υποστήριξη,ειναι πολύ σημαντική!Ανυπομονώ να αρχίσουν οι αγώνες....για αυτό ειμαι εδώ άλλωστε...

Un Grec en France!

Έφτασα στο αεροδρόμιο Charles de Gaulle στο Παρίσι την Δευτερα 23 ιανουαριου στις 19:30,εκει με περίμενε ο Stephane Foucher o director sportif της ομάδας.Μετα τον απαραίτητο χαιρετισμο αμέσως διαπιστωσα οτι δεν ξέρει πανω απο 4 λεξεις στα Αγγλικά και  ο οποιοσδήποτε διάλογος έπρεπε να γινει με νοήματα των χεριών και των ποδιών,ειχε πολύ πλάκα :) ....Το Montargis,η πόλη της ομάδας,που βρισκεται  το διαμέρισμα που θα μενω κατα την διαρκεια διαμονης μου στην Γαλλια απειχε 125χμ απο το αεροδρομιο,που μας πηρε περιπου 2,5 ωρες λογω της φοβερης κινησης στον περιφεριακο του Παρισιου.Στο διαμέρισμα με περιμενε ο Τιμο Τζέρετ ενας εκ των δυο συναθλητων μου απο την Εσθονια που θα συγκατοικησουμε , ναι μεν ειχαμε μιλήσει πιο πριν στο facebook αλλα ειχα περιέργια να δω τη άνθρωπος ειναι,εως τωρα τα πάμε πολυ καλά αφου  μιλάει πολυ καλά Αγγλικά,ειναι φιλήσυχος και με καλη αισθηση του χιουμορ με αδυναμία στα γλυκά .Το διαμέρισμα μας δεν ειναι ουτε πολυ παλιό,ουτε καινούργιο,με 3 υπνοδωμάτια,1 σαλονι ,κουζινα και  μπάνιο .Με το που εφτασα άρχησα να τακτοποιω τα πράγματα μου στο δωμάτιο γιατι ξερω πως οσο πιο γρήγορα προσαρμοστώ και συνηθήσω την κατάσταση τοσο πιο μικρή η ψυχολογική και η σωματική κουραση .Την επόμενη μερα πηγα με τον Stephane στο τοπικό ποδηλατάδικο που ειναι και χορηγος της ομάδας για να πάρω το προσωρινό μου ποδηλατο{καθως το καινουργιο κιτ (ποδηλατο,κρανος,ρουχα,κτλ) της ομαδας,θα τα παρουμε το Σαββατο 28 Ιανουαρίου που ειναι και η παρουσίαση της ομαδας},αμεσως μετα βγηκα την πρωτη μου  2ωρη αναγνωριστική προπόνηση επι γαλλικόυ εδάφους παρεα με τον Τίμο.Την Τεταρτη βγηκαμε προπόνηση με καποιους παλαίμαχους αθλητές και την ακαδημία της ομάδας και παρότι ο Stephane μας ειχε πει οτι η προπόνηση θα ειναι ηρεμη,απ’οτι φάνηκε δεν ηταν και τοσο αφου θυμάμαι τουλάχιστον 10 φορές τα πόδια μου να καινε.... :) .Σημερα εκανα παρέα με τον Τιμο 5 ωρες αντι για 4 που ειχαμε υπολογίσει,καθως χαθήκαμε λιγο στα χιλιαδες δρομάκια της περιοχής .Οσον αφορά τον καιρο,η θερμοκρασια κυμένεται απο 6 εως 8 βαθμους κελσιου με πυκνή συνεφία και ψιλόβροχo κάθε μερα, αληθινό ήλιο δεν έχω δει ακόμα. Απο φαγητο τα μακαρόνια και ο τόνος εχουν την τιμητική τους και ευτυχώς που εχω φέρει και ελαιόλαδο απο την μάνα πατριδα και στρώνει λιγο η κατάσταση....Κάπως ετσι εχουν κυλήσει οι πρώτες μου μέρες στο Montargis…..Περιμένω με αγωνια την παρουσίαση της ομαδας το Σάββατο που θα γνωρίσω απο κοντά και τα υπόλοιπα μελη της  1ης ομαδας καθως  ο πιο κοντινός μένει 20κμ απο εδώ .Το κέντρο της πόλης ειναι πολύ όμορφο με 2 ποτάμια να το διασχίζουν,γραφικα  γεφυράκια και μνημεία και αύριο θα προσπαθήσω καιρού επιτρέποντος να κάνω μια βόλτα προς τα εκεί .Κάθε αρχή και δύσκολη.Τα λέμε σε λιγες μέρες με όλες τις λεπτομέριες απο την παρουσίαση.....a  bientot.

,